Sylwetki wykładowców
(w porządku alfabetycznym)
prof. dr hab. Wojciech Dudzik (ur. 1959) – kulturoznawca, teatrolog. Bada teatr i widowiska XX w., karnawał i inne widowiska kulturowe, polską myśl teatralną, leksykografię teatralną oraz polsko-niemieckie kontakty kulturalne. Doktorat otrzymał w 1990 r., habilitację – w 2006 r. Jest zastępcą dyrektora i kierownikiem Zakładu Teatru i Widowisk IKP UW, wiceprezesem Zarządu Polskiego Towarzystwa Historyków Teatru, członkiem Polskiego Towarzystwa Kulturoznawczego oraz Rady Redakcyjnej „Przeglądu Humanistycznego” i czeskiego czasopisma teatrologicznego „Disk”. Ważniejsze publikacje: Wilama Horzycy dramat niespełnienia, Warszawa 1990; Teatr w kulturze. Zagadnienia i wybór tekstów, Warszawa 1991 (wraz z L. Kolankiewiczem); Wieża Hölderlina i inne miejsca, Warszawa 2000; Karnawały w kulturze, Warszawa 2005.
dr Grażyna Jurkowlaniec - historyk sztuki. Bada sztukę późnego średniowiecza ze szczególnym uwzględnieniem funkcji dzieł i ikonografii oraz recepcję sztuki średniowiecznej w epoce nowożytnej. Stopień doktora uzyskała w 2000 r. (WH UW). Od 2004 r. współredaguje czasopismo „Ikonotheka”. Jest adiunktem w Zakładzie Historii Sztuki Średniowiecznej Instytutu Historii Sztuki UW. Ważniejsze publikacje: Chrystus Umęczony. Ikonografia w Polsce od XIII do XVI wieku, Warszawa 2001 (rozprawa doktorska); Epoka nowożytna wobec średniowiecza. Pamiątki przeszłości, cudowne wizerunki, dzieła sztuki, Wrocław 2008. Tłumaczenia: C. Pietrangeli, Watykan. Arcydzieła malarstwa, Warszawa 1998; U. Eco, Jak napisać pracę dyplomową. Poradnik dla humanistów, Warszawa 2007; E. Panofsky, Perspektywa jako „forma symboliczna”, Warszawa 2008.
dr hab. Małgorzata Karpińska (ur. 1955) – historyk, specjalistka w zakresie historii XIX w. Uzyskała magisterium w IH UW w 1978 r., doktorat na WH UW w 1987 r., habilitację tamże w 2008 r. Jest zatrudniona w Zakładzie Historii XIX w. IH UW od 1978 r., kolejno jako asystentka-stażystka, asystentka, a od 1988 r. jako adiunkt. Ważniejsze publikacje: Złodzieje, agenci, policyjni strażnicy… Przestępstwa pospolite w Warszawie 1815-1830, Warszawa 1999; Senatorowie, posłowie i deputowani Księstwa Warszawskiego i Królestwa Polskiego, Warszawa 2002; „Podług miary krawca”? Próba portretu zbiorowego członków sejmu rewolucyjnego 1830-1831 ("Przegląd Historyczny" t. 94 (2003), z. 3); „Nie ma Mikołaja!” Starania o kształt sejmu w powstaniu listopadowym 1830-1831, Warszawa 2007 (rozprawa habilitacyjna).
dr Agnieszka Kościańska - etnolożka, specjalistka w zakresie gender studies. Zajmuje się badaniami nad płcią kulturową oraz współczesną religijnością. W 2007 r. uzyskała stopień doktora (WH UW). Jest adiunktem w Zakładzie Etnologii Polski i Europy Instytutu Etnologii i Antropologii Kulturowej UW. Ważniejsze publikacje: Kobiety i religie, red. A. Kościańska, K. Leszczyńska, Kraków 2006; Gender. Perspektywa antropologiczna, t. 1: Organizacja społeczna, t. 2: Kobiecość, męskość, seksualność, red. R. E. Hryciuk, A. Kościańska, Warszawa 2007; Potęga ciszy. Konwersja a rekonstrukcja porządku płci na przykładzie nowego ruchu religijnego Brahma Kumaris, Warszawa 2009 (rozprawa doktorska). Tłumaczenie: A. R. Radcliffe-Brown, Wyspiarze z Andamanów. Studia z antropologii społecznej, Kęty 2006.
dr Iwona Kurz - kulturoznawczyni, medioznawczyni, historyk kultury. Bada antropologię płci i ciała, kulturę audiowizualną, media wizualne w nowoczesnej kulturze polskiej oraz film w kulturze XX w. Jest kierowniczką Zakładu Filmu i Audiowizualności IKP UW, sekretarzem Zarządu Polskiego Towarzystwa Kulturoznawczego i redakcji kwartalnika „Kultura Współczesna” oraz członkinią Stowarzyszenia „Katedra Kultury”. Stopień doktora uzyskała w 2002 r. (Wydział Polonistyki UW). Ważniejsze publikacje: Twarze w tłumie. Wizerunki bohaterów wyobraźni zbiorowej w kulturze polskiej lat 1955-1969, Izabelin 2005 (rozprawa doktorska); Film i historia. Antologia, Warszawa 2008 (red.); Z. Grębecka, I. Kurz, M. Litwinowicz, P. Rodak, Człowiek w kulturze. Podręcznik do wiedzy o kulturze. Szkoły ponadgimnazjalne, Warszawa 2006.
prof. dr hab. Włodzimierz Lengauer (ur. 1949) – historyk, specjalista dziejów starożytnej Grecji. Uzyskał stopień magistra w IH UW w 1971, doktora w 1975 r., doktora habilitowanego w 1985 r. Profesurę tytularną otrzymał w 1996 r. Jest zatrudniony w Zakładzie Historii Starożytnej IH UW od 1971 r., kolejno jako asystent stażysta, asystent, adiunkt, docent, profesor nadzwyczajny i profesor zwyczajny (od 1999 r.). Od 2008 r. jest prorektorem UW ds. badań naukowych i współpracy z zagranicą. Ważniejsze publikacje: Greek Commanders in the 5th and 4th Century B.C. Politics and Ideology. A Study of Militarism, Warszawa 1979; Pojęcie równości w greckich koncepcjach politycznych. Od Homera do końca V w. p.n.e., Warszawa 1998; Religijność starożytnych Greków, Warszawa 1994; Starożytna Grecja okresu archaicznego i klasycznego, Warszawa 1999; Człowiek a bogowie. Kontakty z bóstwem w wierzeniach greckich , Poznań 2003.
prof. dr hab. Andrzej Mencwel (ur. 1940) – historyk literatury i kultury polskiej, antropolog kultury, krytyk literacki, eseista i publicysta. Bada teorię historii kultury, podstawowe problemy historii kultury polskiej oraz historię idei i postaw w XX w. Stopień doktora uzyskał w 1976 r. za rozprawę pt. Stanisław Brzozowski. Kształtowanie myśli krytycznej. Habilitację otrzymał w 1990, a profesurę – w 1998 r. Od 1992 r. był kierownikiem Katedry Kultury Polskiej, a od 1998 r., kiedy przekształcono Katedrę w Instytut Kultury Polskiej, do 2005 r. pełnił funkcję jego dyrektora. Obecnie pracuje w Zakładzie Historii Kultury IKP. Ważniejsze publikacje: Etos lewicy. Esej o narodzinach kulturalizmu polskiego, Warszawa 1990; Przedwiośnie czy potop. Studium postaw polskich w XX wieku, Warszawa 1997; Wyobraźnia antropologiczna. Próby i studia, Warszawa 2006; Rodzinna Europa po raz pierwszy. Dialogi o polskiej formie, Kraków 2009.
prof. dr hab. Karol Myśliwiec (ur. 1943) – egiptolog. Ukończył archeologię śródziemnomorską na Uniwersytecie Warszawskim w 1967 r. Tytuł profesora otrzymał w 1987 r. Pracował od 1969 roku na wykopaliskach w Egipcie (Aleksandria, Deir el-Bahari) i Syrii (Palmyra). Brał także udział w wykopaliskach niemieckich w świątyni faraona Seti I w Gurna (Teby Zachodnie) oraz w Minszat Abu Omar (Delta Nilu). Od 1985 do 1995 roku kierował polsko-egipskimi wykopaliskami ratunkowymi w Tell Atrib (Delta Nilu), zaś od 1987 r. kieruje polsko-egipską misją archeologiczną w Sakkarze. Od 1982 r. jest dyrektorem Zakładu Archeologii Śródziemnomorskiej Polskiej Akademii Nauk. Ważniejsze publikacje: Le portret royal dans le bas-relief du Nouvel Empire, Varsovie 1976 (rozprawa doktorska); Święte znaki Egiptu, Warszawa 1990; Eros nad Nilem, Warszawa 1998.
mgr Joanna Ostrowska (ur. 1983) - doktorantka Katedry Judaistyki UJ (Prostytucja jako praca przymusowa w czasie II Wojny Światowej. Próba odtabuizowania zjawiska), studentka filmoznawstwa UJ, produkcji filmowej i telewizyjnej PWSFTv i T w Łodzi i Gender Studies UW, stypendystka Sokrates-Erasmus na Humboldt Universität zu Berlin, członkini Krytyki Politycznej, współtworzyła Sekcję Sztuki Współczesnej, współpracowała z MDSM, Mahn- und Gedenksstatte Ravensbruck, Ośrodkiem KARTA, publikowała w czasopismach Krytyka Polityczna, Ha!art, Zadra, Słowo Żydowskie, Polityka, Film, Res Publika Nowa, Teksty Drugie, www.artpapier.com, www.feminoteka.pl, Artmix. Wykładała w Katedrze Judaistyki UJ, na Gender Studies UJ, Gender Studies UW i na Gender Studies w IBL PAN. Obecnie prowadzi badania dotyczące prostytucji w Polsce w czasie II Wojny Światowej w ramach studiów doktoranckich oraz kontynuuje badania dotyczące prostytucji obozowej i przyobozowej. Zajmuje się także sytuacją homoseksualistów i lesbijek w III Rzeszy oraz zjawiskiem pornografizacji Holocaustu. Mieszka w Warszawie.
dr Aneta Pieniądz (ur. 1974) – historyk-mediewista. Uzyskała stopień magistra w IH UW w 1998 r., doktora – w 2004 r. Od 2004 r. pracuje jako adiunkt w Zakładzie Historii Średniowiecznej IH UW. Od 2003 r. jest członkinią Zespołu do Badań nad Kulturą Łacińską w Średniowieczu „Aquila volans” przy OBTA UW. Była stypendystką École Française de Rome (2000 r.), Fundacji im. Stefana Batorego (2001 r.) i Fundacji Lanckorońskich (2001 r., 2006 r.). Ważniejsze publikacje: Tradycja i władza. Królestwo Włoch pod panowaniem Karolingów, 774-875, Wrocław 2007; Sacrum - obraz i funkcja w społeczeństwie średniowiecznym, red. A. Pieniądz Skrzypczak, J. Pysiak, Warszawa 2005; A. Gieysztor, Mitologia Słowian, wyd. 2, wstęp K. Modzelewski, oprac. na podst. rękopisu A. Pieniądz, posłowie L. P. Słupecki, Warszawa 2006.
prof. dr hab. Maria Poprzęcka (ur. 1942) – historyk sztuki. Głównym przedmiotem jej zainteresowań jest malarstwo XIX wieku i sztuka współczesna oraz ich szeroki kontekst krytyczny i teoretyczny. Jest kierowniczką Podyplomowego Studium Muzealniczego oraz Zakładu Dziejów Myśli o Sztuce IHS UW. Od 1998 r. pełni funkcję prezesa Stowarzyszenia Historyków Sztuki, jest też członkinią Polskiej Akademii Umiejętności oraz Towarzystwa Naukowego Warszawskiego. Ważniejsze publikacje: Akademizm, Warszawa 1977; Polskie malarstwo salonowe, Warszawa 1991; Arcydzieła malarstwa polskiego, Warszawa 2000; Pochwała malarstwa. Studia z historii i teorii sztuki, Gdańsk 2000; Galeria. Sztuka patrzenia, Warszawa 2003; Kochankowie z masakrą w tle i inne eseje o malarstwie historycznym, Warszawa 2004; Inne obrazy, Gdańsk 2009.
dr Krzysztof Skwierczyński (ur. 1971) – historyk-mediewista. Ukończył studia w IH UW w 1995 r. Stopień doktora uzyskał w 2004 r. Od tego czasu pracuje jako adiunkt w Zakładzie Historii Średniowiecznej IH UW. W swoich badaniach koncentruje się głównie na problematyce seksualności średniowiecznej oraz historii Kościoła w wiekach średnich. Od 1997 r. był sekretarzem Redakcji „Przeglądu Historycznego”, od 2007 r. jest członkiem Redakcji tego kwartalnika. Od roku 1999 jest także członkiem redakcji „Repertorium Fontium Historiae Medii Aevi”. Ważniejsze publikacje: Benedykt Zientara (1928-1983). Dorobek i miejsce w historiografii polskiej, Warszawa 2001 (współredakcja naukowa i wstęp); Recepcja idei gregoriańskich w Polsce do początku XIII wieku, Wrocław 2005 (rozprawa doktorska); G. M. Cantarella, Comites aulae coelestis. Studia z historii, kultury i duchowości Cluny w średniowieczu, Kraków 2009 (współredakcja naukowa i wstęp).
Doc. dr hab. Anna Wieczorkiewicz (ur. 1962) - absolwentka filologii polskiej i etnologii na Uniwersytecie Warszawskim. Pracę doktorską obroniła w Instytucie Badań Literackich PAN. Stopień doktor habilitowanej z dziedziny filozofii kultury uzyskała w Instytucie Filozofii i Socjologii PAN. Jest kierowniczką Zespołu Socjologii i Antropologii Ciała IFiS PAN. Publikowała m.in. w czasopismach „Kultura i Społeczeństwo”, „Kultura Współczesna”, „Konteksty”, „Res Publica Nowa” i „Społeczeństwo Otwarte”. Najważniejsze prace: Wędrowcy fikcyjnych światów. Pielgrzym, rycerz i włóczęga, Gdańsk 1996; Muzeum ludzkich ciał. Anatomia spojrzenia, Warszawa 2000; Apetyt turysty. O doświadczaniu świata w podróży, Kraków 2008; Ucieleśnienia. Ciało w zwierciadle współczesnej humanistyki. Myśl, praktyka, reprezentacja, red. J. Bator, A. Wieczorkiewicz, Warszawa 2007.
dr Tomasz Wiślicz (ur. 1969) – historyk dziejów nowożytnych, metodolog historii. Ukończył studia w IH UW w 1993 r., stopień doktora otrzymał w IH PAN w 2000 r. Od 1994 r. jest zatrudniony w Pracowni Dziejów Nowożytnych IH PAN (do 2000 r. jak asystent, później adiunkt). Od 2005 r. jest adiunktem w Zakładzie Dydaktyki Historii IH UW. Jest sekretarzem Komisji Historii Kultury przy KNH PAN (od 1997 r.), członkiem Komisji Historii Porównawczej Kościołów przy KNH PAN (od 2003 r.) oraz członkiem-założycielem Zespołu do Badania Religijności Staropolskich (od 2004 r.). Ważniejsze publikacje: Zarobić na duszne zbawienie. Religijność chłopów małopolskich od połowy XVI do końca XVIII wieku, Warszawa 2001; Krótkie trwanie. Problemy historiografii francuskiej lat dziewięćdziesiątych XX wieku, Warszawa 2004.
